اخ که شکرت ای خدا واسه جهان به این بدی

چی میشد اگه تو دست به ساختنش نمیزدی

تو اینــــجا .... من انـــــجا .....نیمکت های دنیــــا را چه بد چیده اند

محبت تنها هدیه ای است که آن را تا بحال بسته بندی نکرده ام

و آن را با شاخه گلی زیبا به تو تقدیم میکنم تا یادبودی باشد از من

ای بهترین بهترین ها

مــــا به دنــــیـــا آمــــدیــــم امــــا دنـــیـــا به ما نیامـــد

نه به دیروزهایی که بودی

فکر میکنم!

نه به فرداهایی که شاید بیایی !

میخواهم امروز را زندگی کنم

خواستی باش !نخواستی نباش...!

ظرفیت باور من به اندازه

همه دنیاســت

تــو دروغــــت را بــــــــگو 

لحظه های ناب کودکیم در پیچ و تاب زمان گم شد

دوســـتـــانــــم را روزگــــــــار گــــــرفـــــت

عشــــقـــم را عـــاشــــق دیگری ربود

خــــــدایـــم را خــــدا کــــــشت

ما ماندیم و سیگاری کنج لب

و تلخی چای بی قند

و خش خش برگهای زرد

و یکی یکی از خدا بخواه 

آرزوی دیروزته

خــــدايــــا !بــــــشــــكــــن ايــــن ايــــــيـــنــــه هـــا را

كــــه مـــن از ديــــدن ايــــيـــنــــه ســـــيــــرم

مـــرا روي خـــوشــــي از زنـــدگي نيست

ولـــي از زنــــده مــــانـــدن ناگزيرم

خداوندا !خطا گفتم ببخشاي

تــــوبـــــر مـن سينه اي بــــي كـــيـــنــــه دادي

مــــرا هــــمـــراه روي  نــــــا خــــوشـــايــند

دلــــي روشـــنــتـــر از ايــــيـــنـــه دادي

مـــرا صورت پرســــتان خــوار دارند

ولي سيرت پرستان مي ستايند

بــــه بزم پاك  جانان نهم پاي

در دل را برويم مي گشايند

..................................

ميـــــــــان ســـــيــــــــــــرت وصــــــــورت خــــــــــــدايا !

دل زيـــــــبـــــــا بـــــه از رخــــســــار زيــــبــــاست

بـــــپــــــاس ســــــيـــــرت زيــــــبــــا ، كريما

دیدنت دشوار است

من ساده که

 خلاف جهت آب شنا کردن را

مثل یک معجزه باور دارم

می کشم آخرین دانه کبریتم را

در ره باد

به امیدت

               هر چه بادا باد!!!!

دلم گرفته آسمون ... نمی تونم گریه کنم ...

شکنجه میشم از خودم ... نمی تونم شکوه کنم ...

انگاری کوه غصه ها " رو سینه ی من اومده ...

آخ داره باورم میشه ... خنده به ما نیومده ... .

روزمرگم خاک را باور کنید ...

جامه ام را خاک و خاکستر کنید ...

 پیکرم را غرق در شبنم کنید ...

اشک راشیدا کنید ...

روز مرگم " دوست را دعوت کنید ...

روی قبرم لاله را " پر پر کنید ...

دور قبرم را کمی خلوت کنید ...

رفتنم را دوستان باور کنید ...

زندگی بدون عشق , چون زیستن درتاریکی مطلق است .   

                                                                                                                 "موریس مترلینگ"

زندگی آنقدرها جدی نیست بیایید شوخی را جدی بگیریم . 

                                                                                         " اندرومتیوس"

زندگی بدون هدف چرخ زندگی را بدست قضا و قدر سپردن است.

                                                                                                "سنکا"

از آن نترسید که زندگیتان پایان یابد , از آن بترسید که هرگز آغاز نشود.

                                                                                                                             "امام علی"

زندگی در گذر حادثه هاست ، گاه تلخ است و گهی شیرین است ، دل ما در پس این تلخی و شیرینی ها، صاف و صادق بماند زیباست .

سلام به همه دوستانی که وارد  وبلاگ من میشن

شاید این برای همه شما یه سوال باشه که چرا اپ نمیکنم

درسته ؟؟؟

چون من دیگه نت خیلی کم میام اگر هم بیام برای کارای دانشگاه باشه

یا اینکه بیام نظرها رو تایدد کنم همین

   عید رو  به همه شما تبریک میگم ، امیدوارم سال خوبی برای همه شما دوستان باشه هر چی از خدا میخواین بهتون بده

چند تا عکس خرگوش گذاشتم دوست داشتید برید ادامه مطلـــــــب ...

سلــــــام  عزیزان    

خوبید ؟؟؟                        

ای روشـــــنایی ســـحر، آفتاب پاک

                   ای مرز جاودانه نیـــــکی 

من با امید وصل نو شــــب را شکــــسته ام

                                      من در هوای عشــــق تــواز شب گذشته ام

بــهتر تو دست پا زده ام در شـــگنج راه

                        ســـوی تــو پــر زده ام در  شـــب

شب های تـــاریک

شـــب های دلتـــنگی

شــــــب های خــــامــــوش

  شــــــــــب های زیر چــــتر غـــم

  شــــــــــــــــــــــب دلــــــــــگـــــــیـــــــر

  شــــــــــــــــــب های زنــــــــــــــــــــــــــــــــدان

  شـــــــــــــــــــــــب های زنـــــــــــــجــــــــــــــیــــــر

  شـــــــــــــــــــــــــــب های بـــــی فــــانوس مهــــتاب

  شــــــــــــــــــــــــــــــب های مـــــــــــــــــــــــــــــــــــرابــــــــــ

  شــــــــــــــــــــــــــب های ســـــــــرد بــرگ ریــــــــــزان

  شـــــــــــــــــــــــب های درد مردمی در خود گریزان

  شــــــــــــــــــــب های پـــشت پرده توی ظلـــمت

  شــــــــــــــــب های غــــــــــــــــــربــــــــــــت

  شــــــــــــــب های کنج تاریک بدون نور

  شـــــــــــب های مجـــــــــــبـــــــــور

  شـــــــب های مــــــــــــــــــــرگ

  شــــب های بیـــــــــداری

  شب های فریـــــاد

تو کیستی ،که من ایــــنگو نه بی تابم ؟؟؟                        

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم                                                 

تو چیستی ، که من از موج هر تبسم تو

بسان قایق ،سر گشته ،روی گردابم !

تو در کدام سحر ، بر کدام اسب سفید ؟

تو را کدام خدا ؟

تو از کدام جهانی؟

تو در کدام کرانه ، تو از کدام صدف ؟

تو در کدام چمن ، همراه کدام نسیم ؟؟؟

تو از کدام سبو؟؟

من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!

چه کرد با دل من آن نـــگاه شیرین ،آه !!!

مرام پیش نگاهی ،مرام پیش نگاهی!!!!!!

کدام نشانه دویده است از تو در تن من ؟؟؟؟؟

که ذره های وجودم تو را که میبینند ،

به رقص می آیند

سرورد می خوانند !!!!!                                                

حــــــــیف ،،،،                                       

می دانم که دیگه

بر نمی داری از آن خواب گران سرع

تا ببینی

خورد سال سالخورده خویش را

کاین زمان چندان شجاعت یافته ست

تا بگویدد ::::::

««راســـــــتی میـــگفتی ...... ««!!!

  قـصه

     قـصه مـن و توست

     قـصه ی با مـن و بی توست

     قـصه ی با تو و بی مـن

     من بازنده قصه های بی پایانم

     قـصه هایی که کسی شـاید آخـرش

     جایی نزدیک کــلاغ ها تسلیم شود

     قـصه شاید خودش را ببازد

     قـصه خودش را

     و صـورتـی شیرینش را

     بـــــی تــــو

    خــواهـد بــاخت !

    ...

    ..

    .

گفتی خداحافظ .. گفتم خداحافظ  

  از پشت شیشه، تصویر این شهر، دلگیر همیشه

شهر غریب، دلهای غمگین، هوای بی تو، هوای سنگین

خونه ی بی تو، مثل یه زندون، حیف من و تو، حیف عشقمون
خونه ی بی تـــــــو مثل یه زندون حیف من و تو حیف عشقمون

حیف تو بود، حیف تو بود، ای گل من

عشق اگه بود، عشق تو بود، ای گل من

حیف تو بود، حیف تو بود، ای قلب من

...آخر جاده عاشقی تنها شدم

گفتی خداحافظ .. گفتم خداحافظ

گفتی پشیمون، گفتم که هرگز
نفس بریده، دستای لرزون
اشک توی چشمام، حیف نگفتم بمون
غم یه عــاشـــق .. غم کمی نیست،

چه فایده از اشـــک وقتی، وقتی کسی نیست

درد یه عاشق، درد کمی نیست،

چه فایده از اشک، وقتی، وقتی کسی نیست

حیف تو بود، حیف تو بود، ای گل من،

عشق اگه بود، عشق تو بود ای گل من

حیف تو بود، حیف تو بود، بر باد بری، مثل یه قصه ی کهنه شده از یاد بری

گفتی خداحافظ .. گفتم خداحافظ

 

من تمام هستیم را

در نبرد با سرنوشت

در تهاجم با زمان

آتش زدم کشتم

من بهار عشق را دیدم

ولی باور نکردم

یک کلام در جزوه هایم

هیچ ننوشتم

من ز مقصد ها پی مقصودهای پوچ افتادم

تا تمام خوب ها رفتند و خوبی ماند در یادم

من به عشق منتظر ماندن

همه صبر و قرارم رفت

بهارم رفت

عشقم مرد

یارم رفت

بی تو، مهتاب‌ شبی ، باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانة جانم ، گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید،

عطر صد خاطره پیچید

       

    

این گل رو داشتم که میدم به شماها 

__________________

من از خود دلگیرم

و از حرفها و دلتنگی هایم

و از بی قراری های همیشگی

از این حرفهای تكراری كه نه

من از حرفهای تازه ، دلگیرم

نمی دانم كه ذهن من چرا اینگونه تنها است

كه انگار عالمی دارد

و دیگر حرفهای كهنه هم تازه می گردند

و بیزارم

نه از دنیای رنگارنگ انسانها

كه از دنیای یكرنگ نفسهایم

و از ثانیه های یكسان گذشتن ها

كه دلتنگم

زِ هجرت نه

گفت : میخوام برات یادگاری بنویسم .   گفتم : کجا ؟   گفت : روی قلبت   گفتم : باشه ، بنویس تا همیشه یادگاری بمونه   یه خنجر برداشت   گفتم : این چیه ؟   گفت : هیس   ساکت شدم   گفتم : بنویس چرا معطلی ؟   خنجر رو برداشت و با تیزی خنجر نوشت   دوستت دارم دیوونه   اون رفته   خیلی وقته   کجا ....؟   نمیدونم   اما .......   هنوز زخم خنجر یادگاریش رو قلبم مونده وقتی برای اولین بار جای پل احساس دیدمت وقتی دستمو گرفتی وقتی نم نم راه رفتنت رو زمین خاکی قلبم رو احساس کردم وقتی چشمات عاشقانه نگاهم کردن وقتی باد محبتت وزیدن گرفت وقتی گل عشقت روییدن گرفت وقتی عاشقم شدی....منم عاشقت شدم....... و به سوی تقدیر عاشقانه وجود تو دویدم هیچ وقت باورت می شد که یه نفر اینقدر دوست داشته باشه؟   تو عشق منی......در شیار قلبم به دنبال کدامین عشق می گردیعشق من همان است که تو هر روز در آینه می بینی پس ازرفتنت آرزو هایم را دفن خواهم کرد... دفتر خاطراتم را به آب خواهم انداخت....  وقاب عکس اتاقم را به پستوی زمان خواهم سپرد... نبودنت را باور خواهم کردو  اجازه ورود هیچ نگاهی را به آرزو هایم نخواهم داد... اما کاش قبل از رفتنت....  به گنجشگ های شهرسپرده باشی برق انتظار رادر چشمانشان نگاه دارند...  شاید رفقنت را برگشتی دوباره باشد.... با یقین به «امروز که محتاج توأم جای تو خالیست ... فردا که بیایی به سراغم نفسی نیست ... در خانه کسی نیست» !!! گذشت و من گذشتم اما ... به قول یه دوست ... همیشه گذشتن بهترین راه نیست ...                                                                                     من دلم تنگ کسیست که به دلتنگی من می خندد باور عشق برایش سخت است ... ای خدا باز به یاری نسیم سحری می شود آیا باز دل به دل نازک من بربندد... با هر که سخن گفتم در خود گره ای گم بود چون کرم شبان تابان می تابیو می تابم بر هر که نظر کردم گریانو پریشان بود چون ابر سبک بالان  می باریو می بارم من درده محبت را هرگز به تو نسپردم این عقده ی دیرین را میدانیو می دانم بر مرثیه ام بنگر نقش رخ خود بینی این قصه ی غمگین را میخوانیو می خوانم رنج تنهایی بهتر از گدایی محبت است               در خـــــلـــوتـــگــه شــب تـنــــهـايــي ام         تنها ياد اوست که مرا به اوج مي رساند غروب خورشيد مرا به تنهايي مي سپارد        شـايـد کـه در تـنــهايي خـود غـروب کنم انـگار مردابي ست که مـرا به آغـوش مي کـشـد تنهايي مي تواند عشق را بسوزاند و خاکستر کند امان از درد تنهايي کاش از عهده ی قلبم بر آید بی تو بودن ها من کوچکم برای همه ی این ها که غولی از درد برایم می آورند تمام می شوم ختم بودن ِ من نزدیک است تمام زمین از زیر پایم لیز می خورد و من واژگون می شوم در اشکهایم می بینی   بر سنگ مزارم بنویسید که آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش آری بنویسید که او زاده غم بو د و ز غم های جهان گشت فراموش   چند داســـــــــتان زیــــــــبا حتما بخوانید : دو دوست در بيابان همسفر بودند. در طول راه با هم دعوا كردند. يكي به ديگري سيلي زد. دوستي كه صورتش به شدت درد گرفته بود بدون هيچ حرفي روي شن نوشت: « امروز بهترين دوستم مرا سيلي زد». آنها به راهشان ادامه دادند تا به چشمه اي رسيدند و تصميم گرفتند حمام كنند. ناگهان دوست سيلي خورده به حال غرق شدن افتاد. اما دوستش او را نجات داد. او بر روي سنگ نوشت:« امروز بهترين دوستم زندگيم را نجات داد .» دوستي كه او را سيلي زده و نجات داده بود پرسيد:« چرا وقتي سيلي ات زدم ،بر روي شن و حالا بر روي سنگ نوشتي ؟» دوستش پاسخ داد :«وقتي دوستي تو را ناراحت مي كند بايد آن را بر روي شن بنويسي تا بادهاي بخشش آن را پاك كند. ولي وقتي به تو خوبي مي كند بايد آن را روي سنگ حك كني تا هيچ بادي آن را پاك نكند.» تقدیم به چشمی که اشکش منم /تقدیم به به اشکی که غمش منم /تقدیم به شمعی که پروانه ای منم /تقدیم به گلزاری که گلش تویی/تقدیم به عشقی که عاشـــــقش منم و تقدیم به ستاره ای که در تمام دنیااااااااااا لنگه نداره

سلام دوستان

اول این قلب رو تقدیم میکنم به همه شـــما هــــــا

و

برای باری دیگر قلم را در دست گرفته ام تا باز هم بنویسم ... این بار موضوع فقط تنهایی من

 نیست ... اما باید اعتراف کنم در این چند روز دریافته ام همدم دیگری هم دارم ... که در دلم

 خانه کرده ... ! آری ... قلمم را برداشته ام ... بی آنکه بخواهم !!! گریستم بی آنکه بخواهم ... زیستم بی آنکه بخواهم ... ! و خواهم مرد بی آنکه بخواهم !!

در این دنیای آتشین که جز سنگدلان کسی را به چشمم ندیدم زندانی شدم ... بی آنكـــــــــــه بخواهم ... !

آری ... در زندان زندانیان افتاده ام ... در حسرت رهایی مانده ام ... با شور رهایی زنده ام ... !

 درست است فرشته نیستم ! درست است شور و شوق فرشته را ندارم ... ! درست است او

را ندیدم ... درست است خود را در آیینه ی راستین همچون فرشته ندیدم ... اما ! میخواهم

همچون فرشتگان دوردست که دیدنی اند ولی من نمیبینمشان بال و پرم را بگشایم و فقط

پرواز کنم ... به دور دست ها ٬ به سمت تمامی فرشتگان !!!  به سمت بهشت ... ! به سمت خدا ... !!!

به سمت خدا میرم ولی این بار میخواهم خودم بخواهم ... ! به سمت امید میروم ٬ این بار

خودم میخواهم که بخواهم ... !!! اما ... چه سخت است سرنوشتی که تا پایان باید در حسرت رهایی جان دهم ... !!!

آری ... ٬ همدم دیگر من چیزی نیست جز خانه ی زندان دلم ... که تا آخر همراه من است و ویران نخواهد شد ... !!!

عشق من بیا برگرد تنهایی خیلی سخته ،

نه نمیشه ...

عشق من دوست دارم من ، بی تو خیلی سخته ،

نه نمیشه ...

نمیتونم بی تو باشم ، شدم سرگشته و حیرون ...

بدون لیلی قصه م اسیرم گوشه ی زندون ...

عشق من ،

عشق من بیا برگرد

بی تو خیلی سخته ، نه نمیشه ...

عشق من ،

دوست دارم ... تنهایی خیلی سخته

نه نمیشه ...

بمون با من ، نرو که دل بی قراره

بمون با من ، نرو که دل کم میاره

بمون با من ، بی تو دل حسی نداره ...

چقدر سخته اگه چشمات رو نبینم ...

چقدر سخته اگه دستات رو نگیرم ...

چقدر سخته ، اگه اون روز رو ببینم ...

دلم برای چشمات تا خود صبح بیداره

برای دیدن تو دیگه آروم نداره

به خاطر تو حتی ، ستاره ها بیدارن ...

ستاره ها که هر شب ، شاهد گریه هامن ..

بــــمون با مــــــن

 ســادگــــی را

  در پلک های سیاهی آموختم

       که برای بر هم زدن آن ها محتاج غرور نبود

و عشق را در شهری آموختم

    که لیلای دلم در آن جا سکن داشت

       غزلی با نام پیچک در نگاهت پیچک رعنا نبود

           شعرهایت شر بی پناه نبود

در حریم شادی افسانه ای آن شب تو

                       چون شب یلدا نبود...

به همین سادگی رفتی بی خداحافظی عزیزم

سهم تو شد روز تازه سهم من اشک که بریزم

به همین سادگی کم شد عمر گلبوته تو دستم

گله از تو نیست میدونم خودم اینو از تو خواستم

به جون ستاره هامون تو عزیزتر از چشامی

هرجا هستی خوب و خوش باش تا ابد بغض صدامی

تورو محض لحظه هامون نشه باورت یه وقتی

که دوست ندارم اینو به خدا گفتم به سختی

من اگه دوست نداشتم واسه غم هات نمیدونم

واست این همه ترانه از ته دل میخونم

***(اگه گفتم برو خوبم واسه این بود که میدیدم)***

***(داری آب میشی میمیری اینو از اخلاقت فهمیدم)***

می گویند پروانه دور شمع می گردد

و کسی دور ملکه قلبش می گردد

می گویند شمع انقدر می گردد تا بالانش بسوزد

و کسی انقدر می گردد تا بمیرد

پس میتوان گفت که قاتل پروانه شمع است

و قاتل کس ملکه ی قلبش است

نه نمیتوان اسمش را قاتل نوشت

زیرا انان زندگیشان هست

پس می توان یک نام نوشت

پروانه و کس عاشق و ملکه ی قلب و شمع عشق نوشت

پس اینگونه شروع می کنم

به نام خالق عاشق و عشقم

خوبید رفـــــــقا؟؟؟

چه خبراااا  ؟؟  این گل تقدیم به همه عاشقان

و این گل تقدیم به کسانی که به این وب میان

راستی رو بخواید باید از همه شما عزیزان عذر خواهی کنم که نتونستم سر بزنم به وبلاگه زیباتون

دعایت می کنم باشی سلامت

و همواره زمان باشد به کامت ...

نه در دیرور مانی نه فردا ..

که دنیا در همین لحظه است جانا ...

من درد تو را ز دست آسان ندهم

دل برنکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم

کآن درد به صد هزار درمان ندهم ...

زمین گفت

و از چرخش ایستاد

-مرد گناه کار است

آسمان گفت

و نبارید

- مرد گناه کار است

مرد گفت

و در تاریکی بی آغاز و پایان  وجودش گم شد

خوشـــــگـــــــله ؟؟؟

از دلم پرسیدم آخر وصل چیست ؟   

  گفت در عاشق شدن این اصل نیست..

غروب آخر شعرم ، پر از آرامش دریاست

و من امشب قسم خوردم  تورا هرگز نرنجانم..

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.

                 وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.

                           وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.

                                      وقتی خواستم بگریم، گفتند دروغ است.

                                                وقتی خواستم بخندم، گفتند دیوانه است.

                                                                   دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم

همچون نسیم تاب رسیدن نداشتم

هرگزخیال بی تو وزیدن نداشتم

وقتی که آسمان قفس تنگ می شود

بال وپری برای پریدن نداشتم

حتی نفس کشیدن من معجزه شده

قلبی دگربرای تپیدن نداشتم

خاکسترم به جاست ازآن آتش مهیب

دیگرتوان شعله کشیدن نداشتم

دل تنگی ام برای تواصلا بهانه است

من طاقت دل از تو بریدن نداشتم

بگذار گريه كنم...نه براي تو...براي عشق كه مرده است بگذار گريه كنم...نه براي تو...براي صداقت كه كم رنگ شده است بگذار گريه كنم نه براي تو...براي غم ها كه يكنواخت شده اند بگذار گريه كنم...نه براي تو...براي ارزوها كه از بين رفته اند بگذار گريه كنم...نه براي تو ...براي محبت ها كه ... ساكت شده اند بگذار گريه كنم نه براي تو براي آدميان كه بي تفاوت شده اند بگذار گريه كنم اين دفعه نه براي كسي ... بلكه فقط براي تو ... براي تو

میخواهم بنویسم

میخواهم بنویسم که زندگی چسیت

که چرا زنده ایم

چرا ؟

میدونی

من امروز دلم شاد هست

دلم میخواهد تو هم شاد باشی

میخواهم تو هم با عشق زندگی کنی

میخواهم عاشقت باشم

و تو نیز عاشق من باشی

مچرخم تا بتونم بچرخونمت

من به دور تو تو به دور من

زندگی یعنی عشق من و تو